غروب خورشيد فقاهت
(١)
سخنى با خواننده
٩ ص
(٢)
زندگىنامهء حضرت آيت الله خوئى(رحمهء الله عليه)
١١ ص
(٣)
حوزهء درس معظّم له
١٤ ص
(٤)
تقريرات
١٨ ص
(٥)
تفسير و علوم قرآنى
٢١ ص
(٦)
رجال
٢٢ ص
(٧)
اصول
٢٤ ص
(٨)
خصوصيات اخلاقى معظم له
٣١ ص
(٩)
گذشت و كرامت نفس
٣٢ ص
(١٠)
سادهزيستى
٣٣ ص
(١١)
علاقهمندى و تجليل ايشان از دانشمندان
٣٤ ص
(١٢)
مقيد بودن به زيارت
٣٥ ص
(١٣)
اهتمام آيت الله به تهجد و تزكيه نفس
٣٦ ص
(١٤)
دامادها
٣٨ ص
(١٥)
مركز بزرگ اسلامى نيويورك
٤٠ ص
(١٦)
مركز الامام الخوئى - سوانزى (آمريكا)
٤١ ص
(١٧)
مركز الامام الخوئى - لندن
٤٢ ص
(١٨)
پروژه پاكستان
٤٦ ص
(١٩)
مدرسه دارالعلم در بانكوك
٤٨ ص
(٢٠)
مؤسسهء دارالايتام لبنان
٥٠ ص
(٢١)
مدينه العلم صاحب الزمان(عج)
٥١ ص
(٢٢)
متن فتواى حضرت آيت الله خوئى دربارهء حزب منحله توده
٥٣ ص
(٢٣)
هويت حزب توده
٥٤ ص
(٢٤)
تلگرام دوّم حضرت آيت الله خمينى
٦٤ ص
(٢٥)
نامهء حضرت آيت الله خوئى
٦٧ ص
(٢٦)
پاسخ نخست وزير به مراجع تقليد
٦٨ ص
(٢٧)
تلگرام آيت الله العظمى خوئى (رحمهء الله عليه) در پى فاجعه مدرسه فيضيه واهانت به علماء اسلام
٧٣ ص
(٢٨)
تلگراف آيت الله العظمى خوئى (رحمهء الله عليه) به شاه
٩٥ ص
(٢٩)
بيانيهء هيئت علمى كربلا
١٠٩ ص
(٣٠)
دستگير و تبعيد حضرت آيت الله خوئى
١٤١ ص
(٣١)
بازتابهاى دينى، سياسى انتقال زعيم حوزه علميه «امام خوئى(رحمهء الله عليه)» از نجف به بغداد
١٤٢ ص
(٣٢)
متن فتوى آيت الله خوئى دام ظله به مناسبت انتفاضه و قيام مردم عراق
١٤٣ ص
(٣٣)
متن پيام حضرت آيت الله العظمى آقاى گلپايگانى(مدّظله العالى) نسبت به وظيفه مسلمانان در برابر اوضاع اسفبار عراق
١٤٨ ص
(٣٤)
-خبرهاى گوناگون در مرد بازداشت مرجع عاليقدر امام خوئى (رحمهء الله عليه)
١٥٧ ص

غروب خورشيد فقاهت - اسلامى، غلامرضا - الصفحة ٥٧ - هويت حزب توده

٢ -.قيد اسلام از شرايط انتخاب كنندگان و انتخاب شوندگان برداشته شد،
٣ -.بجاى سوگند به قرآن، كتاب آسمانى آورده شد.
پس از انتشار اين خبر، نخستين موج مخالفت از سوى روحانيت و مراجع دينى پديد آمد. امام خمينى، آيت الله گلپايگانى و شريعتمدارى در منزل آيت الله حاج شيخ مرتضى حائرى گرد آمدند و به شور نشستند.
در ١٧/مهر ماه تلگراف آنان به شاه مخابره شد.[١] حدود يك هفته پس از آن شاه به آنان پاسخ داد و در آن ادعا كرد كه تلگراف اعتراض آنان را براى دولت فرستاده است.
-.تلگراف حضرات آيات اعظام در مورخه ١٧/ مهر ماه/ ١٣٤١ ش به شاه، در مخالفت با تصويب‌نامه دولت اسدالله علم بشرح زير مى‌باشد.
...تصويبنامه مربوط به تشكيل انجمن‌هاى ايالتى و ولايتى كه مبنى بر تساوى مسلمان و كافر مى‌باشد و در مراسم تحليف به جاى قرآن، كتاب آسمانى قيد شده است، گذشته از اين كه قدم استوارى در راه ترقى واقعى نيست، مخالف با مصالح عاليه اسلام و كشور و مقام سلطنت است. و با قانون اساسى به احساسات قريب به اتفاق ملت مسلمان ايران نيز موافقت ندارد. بنابراين تقاضا داريم كه دستور مقتضى به منظور اصلاح صادر فرموده و با وضع رقت بار روز توجه دولت را به امور اساسى معطوف فرمائيد -.با تقديم احترامات فائقه.
سيد احمد حسينى زنجانى، سيد محمد موسوى (داماد)، ميرزا هاشم آملى، شيخ مرتضى حائرى.


[١] .(همچنين در اين رابطه تلگراف مستقلى از طرف حضرات آيات عظام: قم، تهران، مشهد، و نجف اشرف با همين مضمون خطاب به شاه صادر شد.)