غروب خورشيد فقاهت - اسلامى، غلامرضا - الصفحة ٣٤ - علاقهمندى و تجليل ايشان از دانشمندان

با روح زهد و تقوا، دورى مى‌كرد، برخى از مومنين كه زندگى بى‌آلايش و مقتصدانهء ايشان را مشاهده كرده بودند و مى‌ديدند كه در زندگى بر خويش چقدر سخت مى‌گرفت، بر آن شدند تا ماهانه مبلغى به عنوان هديه تقديمش كنند تا در مصارف شخصى مصرف كرده و اينقدر بر خود سخت نگيرد، ايشان تا حد امكان از صرف وجه شرعيه در مصارف شخصى خوددارى مى‌كرد.
آقاى نصيراوى مى‌گويد:
«روزى يكى از مومنين مبلغى از سهم سادات را به من داده و گفت اين را به خود آقا بدهيد تا در مصارف خويش صرف نمايد. من هم پول را آورده و پيام را رسانيدم. آقا فرمود: من از حقوق شرعى چيزى را بر نمى‌دارم، من هم پول را برگردانيدم...».

علاقه‌مندى و تجليل ايشان از دانشمندان

معظم له به علم و دانش عشق مى‌ورزيدند، از كودكى و نوجوانى با علم و دانش خو گرفته بود، لذا براى علم و عالم احترام فراوانى قائل بود، گاه در مناسبت‌هاى مختلف از شاگردان فاضل خود (همچون مرحوم شهيد صدر و سيد علاء الدين بحر العلوم و استاد محمد تقى جعفرى) نام برده و مقام فضل و دانش آنان را مى‌ستودند. به استاد خود مرحوم آيت الله نائينى شديداً علاقه‌مند بود و احترام مى‌نهاد، يكى از نزديكانشان مى‌گويد:
«آقا هميشه پيش از درس براى استاد خود حمد و سوره قرائت كرده و ثوابش را به روح ايشان اهداء مى‌نمود. برخورد ايشان با اهل علم و دانشمندان بسيار جالب و آميخته با توقير و احترام بود و وقتى علما و دانشمندان به نجف مى‌آمد، ايشان خود به ديدن آن‌ها رفته و به فرستادن نماينده اكتفا مى‌نمود.».