غروب خورشيد فقاهت - اسلامى، غلامرضا - الصفحة ٣٥ - مقيد بودن به زيارت

مقيد بودن به زيارت

آيه الله فقيد به زيارت حضرت امير المومنين.(عليه السلام).بسيار علاقه داشته و هر روز پيش از شروع درس به حرم مطهر رفته و پس از زيارت و عرض سلام براى تدريس به مسجد خضراء ، تشريف مى‌آورد . در ايام زيارتى مخصوص امام حسين.(عليه السلام).به كربلا رفته و آن حضرت را زيارت مى‌كرد و به همين منظور خانه‌اى هم در كربلا اجاره كرده بودند.
يكى از نزديكان ايشان مى‌گويد:
زمانى يكى از تجار تهران پولى نذر معظم له كرده و به نجف فرستاد مرجع فقيد با آن پول وسيله نقليه اجاره كرده بود كه با استفاده از آن هر شب جمعه ، همراه با چند نفر از علما و فضلا، به كربلا رفت و پس از انجام زيارت، صبح جمعه به نجف باز مى‌گشتند .

تعظيم از مراجع عصر

مرجع فقيد براى مراجع تقليد احترام خاصى قائل بود و از آنان تجليل مى‌نمود گويند:
وقتى چشمان مرحوم آيت الله عظما سيد عبدالله هادى شيرازى رو به ضعف نهاد و سرانجام نابينا شد، ايشان فرموده بود: افسوس كه چشم نجف نابينا شد .
داماد محترم ايشان آقاى فقيه ايمانى مى‌گويند:
« زمانى رژيم بعث در پى ايذاء و آزار مرحوم آيت الله حكيم برآمده و ايشان را از نجف به كوفه تبعيد كردند و به خاطر اهانت به آن مرجع عالى قدر هر گونه رفت و آمد با ايشان را از نجف به كوفه تبعيد كردند و به خاطر اهانت به آن مرجع عالى قدر هر گونه رفت و آمد با ايشان را ممنوع كرده و متخلفان را دستگير و زندانى مى‌نمودند و در همين حال آيت الله خوئى بيمار و بسترى و براى ادامهء درمان به بيمارستان ابن سيناى بغداد منتقل شده بود. پس از