الشهيد سيد محمد باقر صدر(رحمهء الله عليه).شد كه مضمون آن اين است:
روشن است كه حضرت عالى از قديم علاقهء خاصّى به حضرت آيت الله العظمى آقاى خويى(رحمهء الله عليه).داشته و داريد، اما بعضى مسموعات وجود دارد كه ممكن است بعضى‌ها در شك و ترديد نسبت به علاقهء شما به معظم له باشند. لذا تصميم گرفتيم كه شخصاً از حضرتعالى اين سؤال را كرده باشيم. لطفاً پاسخ آن را بدهيد.
والسلام
و پاسخ ايشان اين بود:
بسم الله الرّحمن الرّحيم
اولاً اينجانب از اين كه اين سؤال را مطرح كرديد سپاسگزارم. چون به من اين فرصت را داديد آن چه به او اعتقاد دارم بيان كنم و براى شما بازگو كنم و از جهتى متأثرم كه چرا بايد اين گونه مسائل شك و ترديدآور در جامعهء اسلامى ما مطرح شود. اينجانب علاقهء شديد و وافر به بزرگ ما و استاد ما، سند و پشتوانهء علمى ما حضرت آيت الله العظمى خويى(رحمهء الله عليه).دارم. استادى كه چشم به نور معنويت درس ايشان روشن و طعم حلاوت و شيرينى معرفت را از محضر ايشان چشيدم و مى‌شود گفت كه بهترين نعمت‌هاى الهى كه همان ايمان و علم است و اگر خداوند متعال اين نعمت‌ها را براى من ارزانى داشته است، اين از فضل و الطاف استادم مى‌باشد..آن‌چه من دارم قطره‌اى از درياى بى‌كران علم ايشان است و به حق مى‌شود كه ايشان پدر روحانى من است.
و اگر كسى بخواهد كه از اين حقيقت چشم‌پوشى كند، يعنى حقيقت ايشان را در نظر نگيرد و آن را به من نسبت بدهد براى اين كه نظر معظم له را از من برگرداند، يعنى نظر پدر نسبت به فرزندش و يا جايگاه فرزند نسبت به پدر سوء استفاده كند، اينجانب فرصت را غنيمت شمرده و با وضوح هرچه تمام‌تر عرض مى‌كنم، برخورد