قواعد صرف و نحو و روش تجزيه و تركيب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٩٣ - «كذا»

١- هر دو مبهم هستند.

٢- هر دو نيازمند به تميز هستند.

٣- هر دو مبنى مى‌باشند.

٤- هر دو لازم الصدر هستند.

٥- هر دو گاهى افاده تكثير نموده و زمانى مفيد معناى استفهام مى‌باشند.

وجوه افتراق كأيّن با «كم»

كأيّن با « كم » در پنج امر اختلاف دارد:

١- كأيّن مركّب است ولى « كم » بسيط مى‌باشد.

٢- تميز « كأيّن » غالبا مجرور به « من » است در حاليكه تميز « كم » چنين نيست.

٣- كأيّن از نظر جمهور هيچگاه استفهاميّه نبوده بخلاف « كم » .

٤- كأيّن هيچگاه مجرور واقع نميشود بخلاف « كم » .

٥- خبر « كأيّن » هيچگاه مفرد نبوده بخلاف « كم » .

«كذا»

بر سه وجه مى‌آيد:

١- آنكه عبارت از دو كلمه يعنى « كاف تشبيه» و « اذا » كه اسم اشاره است مانند: رأيت زيدا فاضلا و رأيت عمرا كذا.

٢- آنكه عبارتست از كلمه واحدى كه مركّب است از دو لفظ مذكور و آنرا كنايه از غير عدد مى‌آورند چنانچه مى‌گويند: امّا بمكان كذا و كذا.

٣- آنكه عبارتست از كلمه واحدى كه مركّب است از دو لفظ و آنرا كنايه از عدد مى‌آورند.