سؤال :
در باره مجرمى كه بيمار است ; بفرماييد :
الف ) آيا حاكم شرع مىتواند در حال بيمارى حكم وى را اجراء نمايد يا بايد تا بهبودى كامل وى ، آن را به تأخير اندازد ؟
ب ) بر فرض لزوم تأخير اجراى حكم تا كسب بهبودى ; بفرماييد :
١ - مراد از بيمارى مانع اجراى حكم ، از نظر شرعى چيست ؟ ( آيا همان متفاهم عرفى است يا آن چه پزشكان آن را بيمارى مىنامند و يا امر ثالثى است ؟ ) ٢ - آيا حيض و نفاس و استحاضه در حكم بيمارى است ؟
٣ - آيا بين عارضه اى كه محكوم عمدا بر خود وارد كرده با آن چه به طور طبيعى عارض شده تفاوتى هست ؟
٤ - آيا بين عارضه دائمى ( مانند سرطان ) و موقتى ( مانند درد آپانديس ) فرقى هست ؟
٥ - در عوارض موقت و زائل شدنى ، آيا بين مواردى كه براى درمان زمان زيادى نياز است ( مانند بيمارى سل ) با مواردى كه چنين نيست ( مانند تب و لرز ) تفاوتى وجود دارد ؟
٦ - آيا بين مواردى كه درمان آن هزينه بسيار بالايى دارد ( مانند جراحى قلب ) با مواردى كه چنين نيست تفاوتى هست ؟
٧ - اگر محكوم ، مغمى عليه شود ، چه حكمى دارد ؟