آداب و احكام حج - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٨٢ - وصيت حج

مسأله ٢٠٣- اگر كسى وصيّت به بيش از يك حج بنمايد، و اعتراف كند كه همه آنها بر من واجب است، اجرت آنها از اصل مال كسر مى‌شود، مگر آنكه وصيّت در مرض موت باشد، كه در صورت اتّهام، اقرارش در بيش از ثلث مسموع نيست.

مسأله ٢٠٤- اگر وصى بعد از اخذ اجرت حج از تركه بميرد، و ورثه شك كنند كه استيجار نموده يا خير؟ بايد مجددا از اصل تركه موصى در حج واجب، و از ثلث در حج مندوب، حج بجاى آورده شود، و اكتفاء به ظاهر حال وصى در انجام حج مشكل است، همان گونه كه حكم به ضمان نيز مشكل است، بلى اگر عين مأخوذه در اموال وصى موجود باشد، مى‌توانند آن را مسترد نمايند، اگر چه احتمال بدهند كه او با مال خودش استيجار نموده است. و نيز اگر وصى پس از برداشتن مال الاجاره بميرد، و ما تركى نداشته باشد، بايد از اصل تركه موصى استيجار حج شود.

مسأله ٢٠٥- اگر اجرت حج در نزد وصى بدون تقصير تلف شود ضامن نيست، و استيجار از بقيه تركه لازم است، و اگر هم بين ورثه تقسيم شده است بايد مسترد گردد، و هم‌چنين اگر در تقصير او شك داشته باشند حكم به عدم ضمان او مى‌شود.

مسأله ٢٠٦- طواف به تنهايى مستحب است بنابراين نيابت براى طواف، از حىّ معذور و ميّت و يا غايب جايز است، لكن ساير افعال حج مثل سعى و وقوفين و رمى جمرات استحباب آنها مستقلا معلوم نيست.