آداب و احكام حج - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٧٣ - احكام نيابت

مسأله ١٧٥- نيابت شخص صروره (كسى كه تاكنون به حج نرفته است) اگر غير مستطيع باشد، مانعى ندارد.

مسأله ١٧٦- در حج نيابى قصد نيابت لازم است، به اين معنا كه خود را به جاى شخص منوب عنه در نظر بگيرد، و يا عمل خود را به جاى عمل او قرار دهد، و براى اين جهت تعيين منوب عنه با اشاره ذهنيه كافى است، هر چند مستحب است نام منوب عنه را به هنگام نيّت براى احرام و ساير اعمال ذكر كند.

مسأله ١٧٧- همان‌گونه كه نيابت تبرعا و با اجاره صحيح است، باجعاله نيز صحيح مى‌باشد، و ذمّه منوب عنه در تمام موارد پس از انجام عمل حج برى‌ء مى‌شود.

مسأله ١٧٨- بنا بر احتياط واجب بايد از اجاره كسى كه در انجام بعض اعمال حج معذور است خوددارى شود، و اگر شخص معذور تبرعا نيابت كرد، بنا بر احتياط نبايد به عمل او اكتفاء نمود.

مسأله ١٧٩- اگر نايب در اثناء عمل عذر پيدا كند، و به تكليف مربوط به خود عمل نمايد كافى است، و مبرء ذمه است.

مسأله ١٨٠- اگر نايب پس از احرام و دخول در حرم بميرد مجزى از منوب عنه مى‌باشد، و مستحق تمام اجرت است، و در غير اين صورت مجزى نيست.