آداب و احكام حج - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٣٥ - شرايط وجوب حجة الاسلام
مسأله ٦٢- اگر براى طىّ طريق و يا خدمت در مسير حج به مبلغى كه به آن مستطيع مىشود اجير شود، حج بر او واجب مىگردد، و لازم نيست كه طىّ طريق او به نيّت حج انجام گيرد.
مسأله ٦٣- شخص مستطيع مىتواند خود را براى خدمت در مسير حج، و يا نفس حركت در مسير حج اجير نمايد، بلى اگر براى حج بلدى قبلا اجير شده باشد، براى طىّ طريق در مسير حج نمىتواند اجير شود.
مسأله ٦٤- قبول اجارهاى كه شخص را مستطيع مىكند بر او واجب نيست، بلى در صورتى كه متناسب با شغل و عادت باشد، چون عرفا استطاعت صدق مىكند، سزاوار است احتياط به قبول ترك نشود.
مسأله ٦٥- حج غير مستطيع و حج از جانب ديگرى تبرعا و اجارتا، مجزى از حجّة الاسلام خود شخص نيست.
مسأله ٦٦- در استطاعت شرط است كه علاوه بر هزينه رفت و برگشت، هزينه عيالاتى كه تحمّل نفقه آنان بر شخص شرعا واجب است، و يا عرفا ملتزم به پرداخت نفقه آنان شده است (مثل:
برادر و خواهر)، را داشته باشد.
مسأله ٦٧- در استطاعت بنا بر اقوى رجوع به كفايت معتبر است (از طريق تجارت، زراعت، صناعت، و يا منافع ملك و باغ، و يا مغازه، و مثل آنها)، يعنى: بايد شخص پس از بازگشت از حج عرفا قادر بر تحصيل معاش خود اگر چه بالقوه، باشد.