آداب و احكام حج - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٢٩١ - دوم - وقوف در عرفات

مسأله ٧٤٦- اگر كسى قبل از غروب، از عرفات عمدا خارج شود، اگر توبه كند و قبل از غروب بازگردد بر او كفّاره واجب نيست، و اگر توبه نكرد و برنگشت، بايد يك شتر كفّاره در منى قربانى كند، و در صورت عدم تمكّن مالى بايد هيجده روز پى‌درپى در مكه، و يا در راه مكّه، و يا در وطن خود روزه بگيرد.

مسأله ٧٤٧- اگر شخص قبل از غروب سهوا و يا به جهت ندانستن مسئله (اگر چه مقصّر باشد) از عرفات بيرون رود، و در موقع وقوف متوجه نشود، چيزى بر او نيست، و اگر قبل از غروب متوجه شد، بر او واجب است كه به عرفات بازگشته و تا غروب در عرفات بماند، و در صورت تخلّف گناه كرده و حكم عامد را دارد، و كفّاره بر او واجب است.

مسأله ٧٤٨- براى ناسى و معذور نسبت به وقوف اختيارى عرفات، وقوف اضطرارى عرفات كفايت مى‌كند.

مسأله ٧٤٩- اگر شخص خوف دارد كه با درك وقوف اضطرارى عرفات، از وقوف اختيارى مشعر بازمى‌ماند بايد بر وقوف به مشعر اقتصار نمايد، و حجش صحيح است، و در صورت تخلّف اگر نتواند وقوف به مشعر را درك نمايد، حجش باطل است.