آداب و احكام حج - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٥٩ - محرمات احرام
دوازدهم- جدال كه عبارت از گفتن (بلى و اللّه) و يا (نه و اللّه) است حتّى در مواردى كه خصومتى هم در بين نباشد بر محرم حرام است، و بنا بر احتياط واجب مىبايست از مطلق قسم خوردن به خداوند پرهيز شود، بلى به هنگام ضرورت براى اثبات حق يا دفع باطل و يا براى اظهار مودّت و دوستى و اكرام مؤمن جايز است.
سيزدهم- كشتن جانورى كه در بدن به وجود مىآيد مثل شپش بر محرم حرام است، و فرقى نمىكند كه محرم آن را مباشرة بكشد و يا به نحوى سبب قتل آن را فراهم آورد، و همچنين انداختن آن از بدن به نحوى كه در معرض تلف شدن قرار گيرد، و يا با حشرهكش بكشد، و بنا بر احتياط جايز نيست آن را به جايى از بدن كه در معرض سقوط باشد منتقل كند، اگر محل اوّل محفوظتر باشد، و كشتن كك و پشه و ساير حشرات براى دفاع از خود جايز است، اگر چه احوط لزوم اجتناب است خصوصا در حرم.
مسأله ٣٧٥- كشتن حشراتى كه در بدن انسان بوجود نمىآيند مانند كنه مانعى ندارد، و همچنين است دور كردن آنها از بدن انسان، بلى انتقال آنها از بدن شتر جايز نيست.
چهاردهم- انگشتر به دست كردن براى زينت حرام است، ولى استفاده از انگشتر عقيق و فيروزه و ... به قصد استحباب شرعى مانعى ندارد، و احتياط مستحب آن است كه محرم از هرچه زينت محسوب مىشود مطلقا پرهيز كند، و نيز احتياط آن است كه در حال احرام از هر چيزى كه منافات با سادگى دارد بپرهيزد.