آداب و احكام حج - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٥٦ - محرمات احرام

مسأله ٣٦٥- در حال احرام بنا بر احتياط واجب از خواستگارى زن نيز بايد اجتناب شود، لكن رجوع در طلاق حرام نيست.

چهارم- شاهد شدن براى عقد نكاح، اگر چه عقد براى شخص محل باشد، و نيز اداء شهادت بر عقد نكاح، اگر چه تحمّل شهادت قبل از احرام باشد.

پنجم- استمناء، يعنى انجام كارى كه موجب خروج منى از انسان شود به هر نحوى كه باشد بر محرم حرام است.

ششم- هرگونه استعمال بوى خوش حرام است، و اين حكم علاوه بر آنكه شامل انواع عطريات و گلاب مى‌گردد حتى زعفران و كافور و عود و هل و زنجبيل را نيز دربر مى‌گيرد، و تفاوتى در اين جهت نيست كه استفاده از مواد خوشبو به وسيله خوردن و يا آشاميدن و يا معطّر كردن لباس و بخور دادن و يا روغن مالى با موادّ خوشبو باشد.

مسأله ٣٦٦- اگر محرم مجبور به استفاده از شى‌ء خوشبو گردد، بايد بينى خود را گرفته و از آن استفاده نمايد. و همچنين كسى كه مى‌خواهد از بازار عطرفروشان عبور كند، و يا در مغازه عطّار بنشيند، و يا از او عطر بخرد بايد بينى خود را بگيرد.

مسأله ٣٦٧- اگر عطر و امثال آن به لباس محرم بريزد لازم است فورا آن را با شستن و امثال آن زايل نمايد.