آداب و احكام حج - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١١ - مقدمه

كه حضرت امام زين العابدين عليه السّلام در سجده است و كلامى را تكرار مى‌كند، با خود گفتم مردى است از خاندان صالح و پاك، گوش دهم ببينم چه مى‌گويد، پس به مناجات او گوش فرا دادم و شنيدم كه مى‌گفت: «عبدك بفناءك، مسكينك بفناءك، سائلك بفناءك، فقيرك بفناءك».

يعنى: بنده تو به درگاه تو آمده، مسكين تو به درگاه تو آمده، سائل تو به درگاه تو آمده، فقير تو به درگاه تو آمده.

طاووس مى‌گويد: به خدا سوگند هرگز خدا را با اين جملات نخواندم مگر اينكه گرفتارى من مرتفع گرديد و گشايش برايم پيدا شد[١].

٤- سعيد بن جبير مى‌گويد: كسى كه براى خواسته و حاجتى به سوى بيت اللّه الحرام بيايد به حاجت خود خواهد رسيد، خواه حاجت او مربوط به دنيا باشد يا آخرت‌[٢].

و السّلام على حجّاج بيت اللّه الحرام و ضيوف الرحمان و رحمة اللّه و بركاته‌

قم- حوزه علميه‌

على كريمى جهرمى‌

[١] كشف الغمّة في معرفة الائمة ٢: ٨٠.

[٢] مجمع البيان ٢: ٢٤٧.