١٣ / گريستن - امام صادق (عليه السلام) - به كسى كه پرسيده بود: آيا مرد در نماز مى گريد؟ - فرمود: به به چه نيكوست، حتى اگر به اندازه سر مگس باشد.
- به كسى كه پرسيده بود: آيا گريستن در نماز، آن را باطل مى سازد؟ -: اگر به سبب ياد بهشت و دوزخ بگريد، كه برترين كار در نماز است و اگر به سبب ياد كسى از مردگانش باشد، نمازش باطل است.
- به كسى كه پرسيده بود مردى خودش را در نماز واجب گريان نشان مى دهد تا اينكه واقعا مى گريد -: به خدا سوگند روشنى چشم است. و فرمود: هنگامى كه چنين شد، مرا نزد او ياد كن.
١٣ / نماز خواندن مانند نماز خداحافظى كننده - پيامبر خدا (صلى الله عليه وآله): مانند كسى كه آخرين نمازش را مى خواند، نماز بگزار، گويى او (خدا) را مى بينى، پس اگر تو او را نمى بينى، او تو را مى بيند.
- ابو ايوب: مردى نزد پيامبر (صلى الله عليه وآله) آمد و گفت: اى پيامبر خدا، به من بياموز و مختصر كن. حضرت فرمود: هنگامى كه به نماز ايستادى، همچون كسى كه آخرين نمازش را مى خواند، نماز بگزار.
- پيامبر خدا (صلى الله عليه وآله): در نماز، مرگ را به ياد آر كه هر گاه انسان مرگ را در نماز به ياد آورد، سزامند است كه نمازش را نيكو بگزارد و مانند كسى نماز بخوان كه گمان نمى برد جز آن، نماز ديگرى بخواند.
- امام صادق (عليه السلام): هنگامى كه نماز واجب مى خوانى در وقتش بخوان، همچون نماز كسى كه خداحافظى مى كند و مىترسد هيچ گاه بدان بازنگردد. سپس نگاهت را به سجده گاهت بدوز، اگر مى دانستى در راست و چپت چه كسانيند نمازت را نيكو مى گزاردى، پس بدان كه در پيشگاه كسى هستى كه تو را مى بيند و تو او را نمى بينى.