٣٨ / نماز امام على بن موسى الرضا (عليهما السلام) - ابوالحسن على بن على خزاعى: سرورم ابوالحسن رضا (عليه السلام) به برادرم دعبل، پيراهنى سبز رنگ از پشمى لطيف و نازك و انگشترى با نگينى از عقيق خلعت داد و به او درهمهايى رضوى بخشيد و گفت: اى دعبل به قم برو كه از آن ها بهره‌مند مى گردى و سپس گفت: اين پيراهن را نگاه دار كه در آن، هزار شب و هر شب هزار ركعت نماز گزارده و هزار بار قرآن را ختم كرده ام.
- رجاء بن ابى الضحاك - در توصيف نماز امام رضا (عليه السلام) -: سپيده دم، نماز صبح را مى خواند و پس از سلام دادن در نمازگاهش به تسبيح و حمد و تكبير ولا إله الا الله گفتن، مى نشست و بر پيامبر (صلى الله عليه وآله) صلوات مى فرستاد تا اينكه خورشيد طلوع كند. سپس به سجده مى رفت و در آن مى ماند تا روز بالا بيايد. سپس به مردم رو مى كرد و تا نزديك زوال خورشيد (ظهر) با آنان گفتگو مى كرد و به ايشان جايزه مى داد [١].
سپس از نو وضو مى گرفت و به نمازگاهش باز مى گشت، هنگام زوال خورشيد بر مى خاست و شش ركعت نماز مى گزارد كه در ركعت نخست سوره " حمد " و " قل يا ايها الكافرون " و در ركعت دوم، سوره " حمد " و " قل هو الله احد " و در هر يك از چهار ركعت ديگر سوره " الحمد لله " و " قل هو الله " را مى خواند و در پايان هر دو ركعت سلام مى داد و در ركعت دوم آن ها، پيش از ركوع و پس از قرائت، قنوت مى خواند. سپس اذان مى گفت و دو ركعت نماز مى گزارد و پس از آن اقامه مى گفت و نماز ظهر را مى خواند. پس از سلام نماز هر اندازه كه

[١] گويى " يعظهم " باشد و نه " يعطهم " كه ترجمه اش " ايشان را پند مى داد "، مى باشد.