- عمران بن حصين: درباره گفته ء خدا: " همانا نماز از كار زشت و ناپسند باز مى دارد " از پيامبر (صلى الله عليه وآله) پرسيده شد. فرمود: هر كس، نمازش او را از كار زشت و ناپسند باز ندارد، نمازى ندارد.
- انس: جوانى از انصار همراه پيامبر نماز مى گزارد و كارهاى زشت هم مى كرد. اين مطلب را به پيامبر خدا (صلى الله عليه وآله) گفتند. فرمود: روزى، نمازش او را باز مى دارد [١].
- ابو هريره: مردى نزد پيامبر آمد و گفت: همانا فلانى در شب نماز مى خواند و صبح، دزدى مى كند. فرمود: آنچه مى گويد (نمازش) به زودى او را باز مى دارد.
- امام صادق (عليه السلام): هر كس دوست دارد بداند آيا نمازش پذيرفته شده است يا نه، پس بنگرد آيا نمازش، او را از كار زشت و ناپسند باز داشته است، يا نه. پس به هر اندازه كه او را باز داشته، از او پذيرفته شده است.
- نماز، باز دارنده اى الهى است، زيرا نمازگزار را تا آنگاه كه در نماز است از گناهان باز مى دارد. خداى عز وجل مى فرمايد: " همانا نماز از كار زشت و ناپسند باز مى دارد ".
- بدان كه نماز باز دارنده اى براى خدا در زمين است، پس هر كس دوست دارد بداند چه اندازه از نمازش سود برده، پس بنگرد، اگر نمازش او را از كارهاى زشت و ناپسند باز داشته، به همان اندازه كه او را باز داشته، از نمازش بهره برده.
٢٧ / پايدارى " اى كسانى كه ايمان آورده ايد، از شكيبايى و نماز يارى جوييد، كه خدا با شكيبايان است. " - حذيفه: هرگاه به پيامبر (صلى الله عليه وآله) غم و اندوهى مى رسيد، نماز مى خواند [١].
[٢] در مجمع البيان آمده است: " هرگاه اندوهگين مى شد، از نماز و روزه يارى مى جست ". (*)

[١] در بحار افزوده است: " طولى نكشيد كه توبه كرد ".