الصلاة في الكتاب والسنة - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ١١

نماز، شيطان را مى راند [١]، بر تكبر و سركشى راه مى بندد، از زشتى و ناپسندى باز مى دارد [٢]، كبر و ديگر زنگارهاى روح را مىزدايد [٣]، بدى ها را مى برد [٤] و جان را پاك مى سازد [٥].
نماز، كليد هر نيكى است [٦]، چهره و دل بدان روشن مى شود [٧] و جان با آن به اطمينان مى رسد [٨]، رحمت را فرو مى آورد [٩] و زشتى ها با آن زيبا مى گردند [١٠] و براى پيروزى در جهاد اكبر و اصغر از آن مدد مى جويند [١١].
نماز آخرين سفارش پيامبران، مخصوصا پيامبر خاتم، حضرت رسول اكرم (صلى الله عليه وآله) است كه در پايان وصيت خويش فرمود: نماز را، نماز را و آن را تا بدان جا تكرار كرد كه زبانش سنگين و سخنش بريده بريده گشت [١٢].
بى گمان، نماز بهترين وسيله براى سازندگى و سير و سلوك به سوى خداوند متعال و هسته بنيادين حركت تكاملى به سوى والاترين هدف انسانيت و جامعه نمونه بشرى است. بسى درد واندوه كه عموم مردم و بلكه بسيارى از نخبگان، اين جان مايه حيات و حركت و شكوفايى را آن چنان كه بايد، نمى شناسند و خواص، آنچنان كه شايد از آن بهره نمى گيرند، حال آن كه آيات