گفت: اى پسركم، آن كس كه برايش نماز مى گزارم، از آن كه از پيش رويم گذشت، به من نزديكتر است.
- حمزه بن حمران وحسن بن زياد: بر امام صادق وارد شديم در حالى كه نزدش گروهى بودند كه با آن ها نماز عصر را (به جماعت) گزارد ولى ما نماز خوانده بوديم. پس در ركوعش سى و چهار يا سى و سه بار " سبحان ربى العظيم " را شمرديم. يكى از اين دو راوى در روايتش چنين گفت: " وبحمده " به تعداد يكسان در ركوع و سجود.
- ابان بن تغلب: بر امام صادق (عليه السلام) وارد شدم در حالى كه نماز مى خواند.
پس در ركوع و سجودش شصت تسبيح شمردم.
٣٨ / نماز امام موسى بن جعفر (عليهما السلام) - حمد بن عبد الله غروى از پدرش نقل مى كند كه گفت: بر فضل بن ربيع [١] كه بر پشت بام نشسته بود در آمدم. پس به من گفت: نزديك بيا، نزديك شدم تا در كنارش قرار گرفتم. سپس به من گفت: از اين بالا به (فلان) اتاق خانه بنگر، پس از بالا نگريستم، گفت: در اتاق چه مى بينى؟ گفتم: جامه اى افكنده شده. گفت: نيك بنگر، با تأمل و دقت نگريستم، برايم آشكار شد و گفتم: مردى در سجده است. گفت: او را مى شناسى؟ گفتم: نه، گفت: اين مولاى توست. گفتم: چه كس مولاى من است؟ گفت: براى من خود را به نادانى مى زنى؟ گفتم: خود را به نادانى نمى زنم، بلكه براى خود مولايى نمى شناسم.
پس گفت: اين ابوالحسن موسى بن جعفر است. من او را شب و روز نيك مىنگرم. در هيچ وقتى از اوقات او را جز بر همين حالت كه به تو گفتم نمى يابم. او نماز صبح مى گزارد و ساعتى نيز پس از آن

[١] زندانبان حضرت امام كاظم (عليه السلام).