الصلاة في الكتاب والسنة - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ١٣٩

چنگ آورده زود بازگشتند. مردى كه با آنان نرفته بود گفت: ما گروهى نديده بوديم كه چنين سريع و با اين همه غنيمت بازگردند.
پس پيامبر فرمود: آيا شما را به گروهى راهنمايى نكنم كه بازگشتشان سريع تر و غنيمتشان بيشتر است؟ گروهى كه در نماز صبح حاضر مى شوند و سپس به ذكر خداوند مى نشينند تا آنگاه كه خورشيد بر آنان طلوع كند. پس اينان، بازگشتشان سريع تر و غنيمتشان بيشتر است.
- جابر بن سمره: پيامبر (صلى الله عليه وآله) هرگاه نماز صبح مى گزارد، در نمازگاهش مى نشست تا خورشيد، نيك در آيد.
- امام على (عليه السلام): ذكر و دعاء پس از نماز صبح و عصر، روزى را افزون مى كند.
- امام باقر (عليه السلام): دعا كردن پس از نماز واجب، برتر از نماز مستحبى خواندن است [١].
- امام صادق (عليه السلام): مردم به چيزى سخت تر (يا سودمندتر) از ذكر و دعاى پس از نماز، نپرداخته اند.
- براى روزى جستن، دعاى پس از نماز [٢]، كاراتر از سفر به شهرهاست [٣].
- خداوند عز وجل، نمازهاى پنجگانه [٤] را در بهترين زمانها بر شما واجب كرده است. پس پيوسته در پى نمازها، دعا كنيد.
- هر كس نمازى واجب بگزارد و تا نماز واجب ديگرى به ذكر و دعا بپردازد، مهمان خداست و بر خداوند سزد كه مهمانش را گرامى بدارد.