باشد، بايد به ترتيب بخواند.
مسأله ٣٠٥- كسى كه مى‌داند نماز قضا دارد، ولى شماره آنها را نمى‌داند؛ مثلًا نمى‌داند چهارتا بوده يا پنج‌تا، چنانچه كمتر را بخواند كافى است.
مسأله ٣٠٦- اگر شماره آنها را مى‌دانسته، ولى اتّفاقاً فراموش كرده است اگر مقدار كمتر را بخواند كفايت مى‌كند.
مسأله ٣٠٧- نماز قضا را با جماعت مى‌توان خواند، چه نماز امام جماعت ادا باشد يا قضا، و لازم نيست هر دو، يك نماز را بخوانند، مثلًا اگر نماز قضاى صبح را با نماز ظهر يا عصر امام بخواند، اشكال ندارد.
مسأله ٣٠٨- اگر مسافرى كه بايد نماز را شكسته بخواند، نماز ظهر يا عصر يا عشا، از او قضا شود، بايد آن را دو ركعتى بجا آورد، اگرچه در شهر خودش باشد.
مسأله ٣٠٩- در سفر نمى‌توان روزه گرفت، حتّى روزه قضا، ولى نماز قضا مى‌توان بجا آورد.
مسأله ٣١٠- اگر در سفر بخواهد نمازهايى را كه در غير سفر قضا شده است بجا آورد، بايد نمازهاى ظهر و عصر و عشا را چهار ركعتى قضا كند.
مسأله ٣١١- نماز قضا را در هر وقتى مى‌توان بجا آورد.