مسأله ١٦٨- لباس نمازگزار بايد اين شرايط را داشته باشد:
* پاك باشد. (نجس نباشد)
* مباح باشد. (غصبى نباشد)
* از اجزاى مردار نباشد؛ حتّى كمربند و كلاه، ولى اگر آن را سر بريده باشند، هرچند مطابق دستور اسلام نباشد، پاك است و مى‌توان در آن نماز خواند.
* از حيوان حرام‌گوشت نباشد، مثلًا از پوست پلنگ يا روباه تهيّه نشده باشد.
* اگر نمازگزار مرد است لباس او طلاباف يا ابريشم خالص نباشد و زينت طلا حتّى انگشتر طلا نپوشيده باشد.
مسأله ١٦٩- علاوه بر لباس، بدن نمازگزار نيز بايد پاك باشد.
مسأله ١٧٠- اگر انسان بداند بدن يا لباسش نجس است ولى هنگام نماز فراموش كند و با آن نماز بخواند نمازش باطل است.
مسأله ١٧١- در موارد زير اگر با بدن يا لباس نجس نماز بخواند صحيح است:
* نداند بدن يا لباسش نجس است و بعد از نماز متوجّه شود.
* به واسطه زخمى كه در بدن اوست، بدن يا لباسش نجس شده و آب كشيدن يا عوض كردن آن لباس هم دشوار است.
* لباس يا بدن نمازگزار به خون نجس شده است؛ ولى مقدار آلودگى كمتر از دِرْهَم [تقريباً به اندازه يك بند انگشت‌]