قضا و كفّاره روزه
قضاى روزه
مسأله ٣٧١- اگر كسى روزه ماه رمضان را در وقت آن نگيرد، يا آن را باطل كند، بايد بعد از ماه رمضان قضاى آن را بجا آورد.
كفّاره روزه
مسأله ٣٧٢- كسى كه بدون عذر روزه خود را با يكى از مبطلات روزه باطل كند، بايد قضاى آن را بجا آورده و يكى از اين كارها را نيز انجام دهد (و اين همان كفّاره روزه است):
* آزاد كردن يك برده.
* دو ماه روزه گرفتن كه سى و يك روز آن بايد پى‌درپى باشد.
* سير كردن شصت فقير، يا دادن يك مُدّ طعام «١» به هر يك از آنها، كسى كه كفّاره بر او واجب شود، بايد يكى از اين سه را انجام دهد، و چون امروز «برده» وجود ندارد، مورد دوم يا سوم را انجام مى‌دهد، و اگر هيچ يك از اينها برايش مقدور نيست، بايد يا ١٨ روز روزه بگيرد و يا چند مُدّ طعام به فقير بدهد و اگر نتواند، هرچند روز را كه مى‌تواند روزه بگيرد و اگر آن را هم