موى جلوى سر هم صحيح است، مگر اين كه موى سر به قدرى بلند باشد كه هنگام شانه زدن، به صورت بريزد، كه در اين صورت بايد، پوست سر يا بيخ مو را مسح كند.
مسأله ٦٣- پس از مسح سر، بايد با رطوبتى كه از وضو بر كف دست باقيمانده، روى پاها را از سر يكى از انگشتها تا برآمدگى روى پا مسح كند، و احتياط مستحب آن است كه تا مفصل (جايى كه متّصل به ساق پا مى‌شود) را نيز مسح كند.
مسأله ٦٤- در مسح بايد دست را بر سر و پاها بكشد و اگر دست را نگهدارد، و سر يا پا را به آن بكشد وضو باطل است، ولى اگر موقعى كه دست را مى‌كشد سر يا پا مختصرى حركت كند اشكال ندارد.
مسأله ٦٥- اگر براى مسح رطوبتى در كف دست نمانده باشد، نمى‌تواند دست را با آب خارج تر كند؛ بلكه بايد از اعضاى ديگرِ وضو؛ مثلًا صورت، رطوبت بگيرد و با آن مسح كند.
مسأله ٦٦- رطوبت دست بايد بقدرى باشد كه هنگام مسح بر سر و پا اثر بگذارد.
مسأله ٦٧- محلّ مسح (سر و روى پاها) بايد خشك باشد، بنابراين اگر جاى مسح تر باشد، بايد آن را خشك كرد؛ ولى اگر رطوبت آن بقدرى كم باشد كه مانع از تأثير رطوبت دست بر آن