احكام جوانان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٨

قسم خوردن‌

مسأله ٤٧٧- اگر كسى به يكى از اسامى خداوند عالَم مانند «خدا» و «اللّه» قسم بخورد كه كارى را انجام دهد، يا ترك كند، مثلًا سوگند بخورد كه دو ركعت نماز بخواند، واجب است به آن عمل كند.
مسأله ٤٧٨- اگر عمداً به سوگندى كه خورده است عمل نكند، بايد كفّاره بدهد و كفّاره آن يكى از دو چيز است:
* سير كردن ده فقير.
* پوشاندن ده فقير.
و اگر هيچ‌كدام از اينها را نتواند انجام دهد، بايد سه روز روزه بگيرد.
مسأله ٤٧٩- كسى كه براى اثبات چيزى قسم مى‌خورد، اگر حرف او راست باشد، قسم خوردن او مكروه است و اگر دروغ باشد، حرام و از گناهان بزرگ است. ولى كفّاره ندارد، كفّاره در جايى است كه چيزى را بر عهده بگيرد و سپس انجام ندهد.