مسأله ٢٢١- در سجده سه مرتبه «سُبْحانَ اللَّهِ» يا يك مرتبه «سُبْحانَ رَبِّىَ الْأَعْلى‌ وَ بِحَمْدِهِ» بگويد.
مسأله ٢٢٢- در حال ذكر سجده، بايد بدن آرام باشد.
مسأله ٢٢٣- اگر كسى پيش از آن كه پيشانى او به زمين برسد و آرام گيرد، عمداً ذكر سجده را بگويد، نمازش باطل است و چنانچه از روى فراموشى باشد، بايد دوباره، ذكر بگويد.
مسأله ٢٢٤- نمازگزار بايد بعد از تمام شدن ذكر سجده اوّل بنشيند تا بدن آرام گيرد و دوباره به سجده رود.
مسأله ٢٢٥- اگر نمازگزار پيش از تمام شدن ذكر، عمداً سر از سجده بردارد، نمازش باطل است.
مسأله ٢٢٦- اگر موقعى كه ذكر سجده را مى‌گويد، يكى از هفت عضو را عمداً از زمين بردارد، نماز باطل مى‌شود، ولى موقعى كه مشغول گفتن ذكر نيست، اگر غير از پيشانى، جاهاى ديگر را از زمين بردارد و دوباره بگذارد، اشكال ندارد.
مسأله ٢٢٧- اگر همراه با انگشتان شست پا، انگشتان ديگر هم به زمين برسد مانع ندارد.
مسأله ٢٢٨- نمازگزار بايد در سجده پيشانى را بر زمين و يا آنچه از زمين مى‌رويد، ولى خوراكى و پوشاكى نباشد، مانند چوب و برگ درخت، قرار دهد.
مسأله ٢٢٩- سجده بر چيزهاى معدنى؛ مانند طلا و نقره و