احكام واجبات نماز
نيّت
مسأله ١٩٧- نمازگزار، از آغاز تا پايان نماز، بايد بداند چه نمازى مى‌خواند و بايد آن را براى انجام فرمان خداوند عالَم بجا آورد.
مسأله ١٩٨- به زبان آوردن نيّت در نماز و ساير عبادات، لازم نيست، ولى چنانچه به زبان هم بگويد اشكال ندارد.
مسأله ١٩٩- نماز، بايد از هر گونه ريا و خودنمايى به دور باشد، يعنى نماز را تنها براى انجام فرمان خداوند بجا آورد و چنانچه تمام نماز يا قسمتى از آن، براى غير خدا باشد، باطل است. همچنين اگر قصد او خدا و ريا هر دو باشد باز هم باطل است.
تكبيرةالإحرام
مسأله ٢٠٠- همانگونه كه گذشت نماز با گفتن «اللَّهُ اكْبَرُ» آغاز مى‌شود و به آن «تَكْبيرَةُ الإِحرام» مى‌گويند. [چون با همين تكبير است كه بسيارى از كارها كه قبل از نماز جايز بوده، بر نمازگزار حرام مى‌شود، مانند خوردن و آشاميدن، خنديدن و گريستن و سخن گفتن‌].
مسأله ٢٠١- مستحب است نمازگزار موقع گفتن تكبيرةالاحرام و تكبيرهاى بين نماز، دستها را تا مقابل گوشها