بردارد به قصد آن‌كه: اگر صاحبش پيدا شد عوض آن را به او بدهد، ولى احتياط مستحب آن است‌كه از طرف صاحبش به شخص نيازمندى صدقه بدهد.
مسأله ٤٢٤- اگر مى‌داند، اعلام كردن فايده ندارد و يا از پيدا شدن صاحبش نااميد شده است، اعلام لازم نيست، و آن را به شخص نيازمندى بدهد.
عوض شدن كفش
مسأله ٤٢٥- اگر كفش انسان را ببرند و كفش ديگرى به جاى آن مانده باشد، چنانچه مى‌داند كفشى كه مانده، مالِ كسى است كه كفش او را برده است، و دسترسى به او ندارد، مى‌تواند آن را به جاى كفش خودش بردارد، ولى اگر قيمت آن كفش بيشتر از قيمت كفش خودش باشد، و از پيدا شدن صاحبش نااميد شود، بايد مبلغ اضافى را به شخص فقيرى بدهد.
مسأله ٤٢٦- اگر احتمال مى‌دهد، كفشى كه مانده، مالِ كسى نيست كه كفش او را برده، و دسترسى به او نيست، بايد صاحبش را جستجو كند و چنانچه از پيدا كردن وى مأيوس شود، قيمت آن يا خودش را، به شخص نيازمندى مى‌دهد.