رمى جمرات در گذشته و حال - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠ - ٢٤- مرحوم يحيى بن سعيد حلّى در كتاب «الجامع للشرائع»
آن، همان قسمتى است كه زير بنا واقع شده و دو طرف آن، و آن محلّ سنگريزههاست و لذا در «روضه» گفته است: شرط نيست رمىكننده خارج جمره باشد بلكه اگر يك طرف آن (دايره) بايستد و طرف ديگر را رمى كند جايز است».
(١)
گروه چهارم: [قائلين به دلالت التزامى جمره بر محل اجتماع سنگريزهها]
كسانى كه هيچ يك از تعبيرات فوق را ندارند و آنها نيز چند گروهند:
(٢)
الف) كسانى كه گفتهاند كه «روى جمره نايست»
يا اگر كسى يك طرف جمره بايستد و طرف ديگر را بزند كافى است (يا كافى نيست).
اين گونه تعبيرها نشان مىدهد كه جمره همان قطعه زمين دايره مانند است كه مىتوان روى يك طرف آن ايستاد و سنگ را به طرف ديگر پرتاب كرد و الا ايستادن روى يك طرف ستون و رمى كردن طرف ديگر چنانكه در گذشته نيز گفتيم، معنى ندارد از جمله كسانى كه اين تعبير را دارند:
(٣)
٢٤- مرحوم يحيى بن سعيد حلّى در كتاب «الجامع للشرائع»
مىفرمايد:
«و اجعل الجمار على يمينك و لا تقف على الجمرة!» [١].
[١]. الجامع للشرائع، ص ٢١٠.