رمى جمرات در گذشته و حال - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧ - تفسير جمره در كتب ارباب لغت

(١) در متون معروف و مشهور لغت، براى «جمره» چهار ريشه لغوى گفته‌اند:

١- جمره در اصل به معناى «هر گونه اجتماع»، يا «اجتماع قبيله» است و چون جمرات محلّ اجتماع سنگهاست، آن را جمره ناميده‌اند.

٢- جمره به معناى «سنگريزه» است و چون جمرات سنگريزه است، به آن جمرات گفته‌اند.

٣- جمره از «جمار» به معناى «به سرعت دور شدن» است؛ زيرا هنگامى كه حضرت آدم عليه السّلام ابليس را در اين محل يافت، او را به وسيله سنگ رمى كرد و شيطان به سرعت از آنجا دور شد.

٤- جمره به معناى «قطعه سوزانى از آتش» است (اشاره به جرقه‌هايى است كه گاه از ميان شعله آتش پرتاب مى‌شود و شبيه سنگريزه است).

معانى سه‌گانه اول با نامگذارى جمرات تناسب دارد ولى چنان كه خواهيم ديد بسيارى از ارباب لغت، روى معنى اول تكيه كرده‌اند و جمرات را همان محلّ اجتماع سنگريزه‌ها دانسته‌اند.