رمى جمرات در گذشته و حال - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩ - ٢٣- امام احمد المرتضى از علماى اهل سنّت
بوده است (دقّت كنيد). سپس مىافزايد: اگر سنگريزهها را از آن محل كنار بزنند و سنگ را به آن زمين بيندازند كافى است؛ زيرا محلّ رمى «همان زمين» است، و اين مطلبى را كه من ذكر كردم در ميان فقها مشهور است و حق نيز همين است».
اين عبارت با صراحت كامل جمره را همان قطعه زمين مىداند و حتى ادّعاى شهرت مىكند و نيز مىگويد: در زمان پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله نيز چنين بوده است (دقت كنيد).
(١)
٢٢- «ابن حجر» در كتاب «فتح البارى»
چنين گفته است:
«و الجمرة اسم لمجتمع الحصى، سمّيت بذلك لاجتماع الناس بها» [١].
«جمره نام محلّ اجتماع سنگريزههاست و به خاطر اجتماع مردم در نزد آن، به اين اسم ناميده شده است».
اين سخن نيز صراحت دارد كه جمره همان محلّ اجتماع سنگريزههاست.
(٢)
٢٣- امام احمد المرتضى از علماى اهل سنّت
مىگويد:
«جمرة العقبة و هو مستدبر للكعبة من بطن الوادي و موضعها ما تحت البناء و حوليه و هو موضع الحصى و لهذا قال في الروضة و لا يشترط كون الرامي خارج الجمرة فلو وقف طرفها و رمى الطرف الآخر جاز» [٢].
«جمره عقبه پشت به قبله از طرف درّه (بايد رمى شود) و محلّ
[١]. فتح البارى، ج ٣، ص ٤٦٤.
[٢]. شرح الأزهار، ج ٢، ص ١٢١.