المناجات الإلهيّات - الراوندي، السيّد ضياءالدين - الصفحة ٥٥
سال٥٧١ه مى دانند. علاّمه سيد عبدالعزيز طباطبايى در اين باره مى نويسد: رحلت سيد فضل اللّه راوندى چندان پيش از سال٥٧٢ه و چندان هم پس از آن نبوده است. زيرا در موزه عراق در بغداد نسخه اى از نهج البلاغه به شماره ٣٧٨٤ نوشته به سال ٥٥٦ه وجود دارد كه با نسخه اى كه راوندى در سال ٥٧١ه قرائت كرده، مقابله شده است. همچنين در كتابخانه رضا در رامپور هند نسخه اى از كتاب خصائص الأئمة به شماره ١١٩٠ وجود دارد كه در سال ٥٥٣ه نگاشته شده [١] كه دستخط راوندى بر آن مشاهده مى شود . اين نسخه را عبدالجبار بن الحسين بر او قرائت و از او روايت نموده است كه با اسناد به مرحوم رضى مؤلف خصائص الائمه مى رسد و در صفحه اول آن كتاب چنين آمده: «وكتب فضل اللّه بن علي الحسني أبوالرضا الرواندي في ذي القعدة من سنة خمس وخمسين وخمس مائة حامدا للّه تعالى...» و در كنار كلمه راوندى برخى قدما نوشته اند «توفّى رحمه اللّه في يوم عرفه...» كه تاريخ آن از بين رفته است . حال با جمع اين دو مطلب مى توان چنين نتيجه گرفت كه او تا روز هشتم ذى حجه سال ٥٧١ه در قيد حيات بوده و سال وفاتش روز عرفه همين سال يا سال پس از آن است كه با اين وصف او نزديك به نود سال زندگى كرده است. مرقد او در كاشان در قبرستان محلّه پنجه شاه و در شمال مسجد جامع قديم قرار دارد . حبيب اللّه كاشانى متوفاى ١٣٤٠ه
[١] راوند در قديم روستايى در نزديكى كاشان بوده و اينك به شهر كوچكى تبديل شده است. تعدادى از علماى شيعه و سنى به اين شهر منتسبند؛ از جمله علماى شيعه شيخ بزرگوار ابوالحسين سعيد بن هبه اللّه مشهور به قطب الدين راوندى است كه هم عصر سيد فضل اللّه راوندى بوده است. او در سال ٥٧٣ ه وفات يافت و در صحن شريف حضرت معصومه در شهر قم به خاك سپرده شده و از جمله علماى سنى مذهب اين شهر زيد بن على بن منصور راوندى متولد ٤٧٢ه و حيّان بن بشر بن مخارق متوفّى ٢٣٨ه است كه از طرف مأمون عباسى سمت قضاوت داشته است . ر.ك : لمعة النور والضياء ، ص٤٧ ؛ الأنساب للسمعانى¨ ، ج٣، ص٣١[٢] اين كتاب در سال ١٣٤٣ ش در چاپخانه حيدرى و توسط جناب ميرزا فخرالدين نصيرى امينى در قطع وزيرى به چاپ رسيده است.[٣] مجله فصلى تراثنا شماره ٢و٣ سال نهم ربيع الآخر . رمضان ١٤١٤ صفحات ١٥٤ـ١٨٨ و هم اكنون با ضميمه مقالات ديگر آن جناب به شكل كتابى در دست چاپ قرار دارد.[٤] شرح حال سيّد فضل اللّه راوندى در مصادر زير نيز قابل دسترسى است : اعيان الشيعة، ج ٨ ، ص ٤٠٨ ؛ الأعلام للزركلي ، ج ٥ ، ص ١٥٢ ؛ أمل الآمل ، ج ٢ ، ص ٢١٧ ؛ الأنساب سمعانى واژه راوندى و قاشانى ؛ بهجة الآمال ، ج ٦ ، ص ٥٠ ؛ تاج العروس (ماده رود - راوند) ؛ تنقيح المقال رقم : ٩٤٩٤ ؛ خاتمة المستدرك ، ص ٣٢٤ و ٤٩٣ ؛ روضات الجنات ، ج ٥ ، ص ٣٦٥ ؛ رياض العلماء ، ج ٤ ، ص ٣٦٣ . ٣٧٤ ؛ الدرجات الرفيعة ، ص ٥٠٦ ؛ طبقات اعلام الشيعة القرن السادس ، ص ٢١٧ ؛ طرائف المقال ، ج ١ ، ص ١١٢ ؛ عمدة الطالب ، ص ١٨٥ ؛ الفهرست منتجب الدين رقم : ٣٣٤ ؛ فوائد الرضويه، ص ٣٥٤ ؛ الكنى والألقاب ، ج ٢ ، ص ٢٣٥ ؛ اللباب ابن اثير ، ج ٣ ، ص ٧ ؛ لباب الألقاب ، ص ٦٤ ؛ معجم المؤلفين ، ج ٨ ، ص ٧٥ ؛ منتهى المقال ، ص ٢٤٢ ؛ معجم رجال الحديث ، ج ١٣ ، ص ٣١٩ ؛ مقدمه ديوان راوندى ؛ مفاخر اسلام ، ج ٣ ، ص ٤٥٣ ؛ هدية العارفين ، ج ١ ، ص ٨٢١[٥] از اين نسخه خطى عكسى در كتابخانه مركزى دانشگاه تهران به شماره فيلم ٥٠٤٦ وجود دارد كه در فهرست ميكرو فيلم ها جلد٣ صفحه١٢٦ آمده است.[٦] لباب الألقاب ص ٦٤