منشور عقايد اماميّه - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١١٠ - اصل شصت و دوم پيامبران الهى، در مقام تلقى وحى و حفظ و ابلاغ آن به امت

عصمت پيامبران

اصل شصت و دوم

عصمت به معنى مصونيت بوده و در باب نبوت داراى مراتب زير است:

الف ـ عصمت در مقام دريافت، حفظ و ابلاغ وحى;

ب ـ عصمت از معصيت و گناه;

ج ـ عصمت از خطا و اشتباه در امور فردى و اجتماعى.

عصمت پيامبران در مرحله نخست، مورد اتفاق همگان است، زيرا احتمال هر نوع لغزش و خطا در اين مرحله، اطمينان و وثوق مردم را خدشه دار مى سازد و ديگر پيامهاى پيامبر مورد اعتماد و اطمينان نخواهد بود، در نتيجه هدف نبوت نقض مى شود.

گذشته از اين، قرآن كريم يادآور مى شود كه خداوند پيامبر را تحت مراقبت كامل قرار داده است تا وحى الهى به صورت صحيح به بشر ابلاغ شود، چنانكه مى فرمايد:(عالِمُ الغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً * إِلاّ مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُول فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْن يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَداً* لِيَعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسالاتِ رِبِّهِمْ وَأَحاطَ بِما لَدَيْهِمْ وَ أَحْصى كُلَّ شَيء عَدَداً) (جن/٢٦ـ٢٨): او آگاه از غيب است، و حقايق غيبى را بر كسى آشكار نمى سازد، مگر آن كس كه مانند پيامبر مورد رضايت او است، پس براى مراقبت از وى، پيش رو