احکام تقلید و طهارت - مرکز تحقیقات اسلامی سپاه - الصفحة ٨٦ - احکام وضو

مسح كند رطوبت جاهايى كه پيش از آن شسته يا مسح كرده خشك شده باشد، وضو باطل است. (م ٢٨٣)

٤- راه رفتن در بين وضو اشكال ندارد، پس اگر بعد از شستن صورت و دست‌ها چند قدم راه برود و بعد سر و پا را مسح كند، وضوى او صحيح است. (م ٢٨٥)

٥- شستن صورت و دست‌ها و مسح سر و پاها را خود انسان بايد انجام دهد و اگر ديگرى او را وضو دهد، يا در رساندن آب به صورت و دست‌ها و مسح سر و پاها به او كمك كند، وضو باطل است. (شرط يازدهم وضو)

٦- كسى كه نمى‌تواند وضو بگيرد بايد نايب بگيرد كه او را وضو دهد و چنانچه مزد هم بخواهد، در صورتى كه بتواند بايد بدهد. ولى بايد خود او نيت وضو كند و با دست خود مسح نمايد. (م ٢٨٦)

دو نكته‌

١- هرگاه وقت به قدرى تنگ است كه اگر وضو بگيرد تمام نماز يا مقدارى از آن بعد از وقت خوانده مى‌شود. بايد تيمم كند، ولى اگر براى وضو و تيمم يك اندازه وقت لازم است بايد وضو بگيرد. (م ٢٨٠)

٢- كسى كه در تنگى وقت نماز بايد تيمم كند، وضو بگيرد، صحيح است، چه براى آن نماز وضو بگيرد يا براى كار ديگر. (م ٢٨١)

احكام وضو

١- كسى كه در كارهاى وضو و شرايط آن- مثل پاك بودن آب و غصبى نبودن آن- خيلى شك مى‌كند بايد به شك خود اعتنا نكند. (م ٢٩٩)

٢- اگر شك كند كه وضوى او باطل شده يا نه، بنا مى‌گذارد كه وضوى او باقى است.

(م ٣٠٠)

٣- اگر بعد از بول، استبراء كند و سپس وضو بگيرد و بعد از وضو رطوبتى از او بيرون آيد كه نداند، بول است يا چيز ديگرى، وضوى او صحيح است. (ر. ك. م ٣٠٠)