احکام تقلید و طهارت - مرکز تحقیقات اسلامی سپاه - الصفحة ٣٢ - ٢ - آب مطلق

٢-آب مطلق

‌ «آب مطلق» آبى است كه مضاف نباشد. بنابر اين، آب‌هاى غير راكد كه از زمين مى‌جوشد، مثل آب جارى و آب چاه، يا از آسمان مى‌بارد، مثل باران و نيز آب‌هاى راكد (آب كر و قليل) آب مطلق هستند.
آب مخلوط به كلر- كه از شير دوش حمام و دستشويى‌ها خارج مى‌شود- چنان چه به آن «آب» گفته مى‌شود، حكم آب مطلق دارد. آب‌هاى معدنى هم در حكم آب مطلق هستند، مگر آن كه مواد معدنى به حدى زياد باشد كه ديگر به آن «آب» گفته نشود.

( ر. ك. استفتاءات، ج ١، ص ٢٤)

الف- آب راكد

آبى كه از زمين نمى‌جوشد و از آسمان نمى‌بارد، «آب راكد» است. چنان چه مقدار آب راكد زياد باشد، «كر» و اگر كم باشد، «قليل» است.

«آب كر» مقدار آبى است كه اگر در ظرفى كه درازا، پهنا و گودى آن هر يك سه وجب و نيم است بريزند آن ظرف را پر كند و وزن آن از صدو بيست و هشت من تبريز بيست مثقال كمتر است و به حسب كيلوى متعارف، بنابر اقرب ٤١٩/ ٣٧٧ كيلوگرم مى‌شود. (م ١٦)