احکام تقلید و طهارت - مرکز تحقیقات اسلامی سپاه - الصفحة ٤٩ - احکام کافر
ناپاكها (٢)
احكام كافر
كافر كسى است كه در آيينى غير از اسلام باشد و يا مسلمان بوده، ولى منكر ضروريات دين [مانند نماز، روزه، حج، و غير اينها] شود، به طورى كه انكارش به انكار رسالت يا تكذيب پيغمبر اكرم ٦ يا ناقص شمردن شريعت مقدس اسلام باز گردد، يا گفتار و كردار كفرآميز از وى صادر شود.
كافر به دو قسم «اصلى» و «مرتد» تقسيم مىگردد.
منظور از كافر اصلى كسى است كه از اول كافر بوده است و آن يا «حربى» است و يا «ذمى»؛ كافر حربى به كسى مىگويند كه با مسلمانان در جنگ است مانند صهيونيستها .كافر ذمى كسى است كه در پناه اسلام و حكومت اسلامى به سر مىبرد مانند يهوديان، مسيحيان و برخى ديگر از اقليتهاى مذهبى.
منظور از «مرتد» كسى است كه از اسلام خارج شده و كفر را اختيار كرده است و آن نيز به دو قسم «مرتد فطرى» و «مرتد ملى» تقسيم مىشود.
«مرتد فطرى» كسى است كه يكى از پدر و مادرش در حال انعقاد نطفه او مسلمان بوده و بعد از بلوغ اظهار اسلام نمايد و سپس از آن خارج شود.
«مرتد ملى» كسى است كه پدر و مادرش در حال انعقاد نطفه او كافر بودند و او بعد از بلوغ اظهار كفر كرده و كافر اصلى شده، سپس اسلام آورده و بعد از آن دوباره كافر شود،