احکام تقلید و طهارت - مرکز تحقیقات اسلامی سپاه - الصفحة ٤٣ - ناپاكها (١)
ناپاكها [١]
بايد بدن و لباس نمازگزار از نظر شرعى طاهر و پاك باشد و به
چيزهاى ناپاك و نجس آلوده نباشد. از اين رو، لازم است ابتدا ناپاكىها را بشناسد و
از آلودگى به آنها بپرهيزد. قبل از ورود به اصل بحث،
به عنوان تيمن و حسن ورود، سخنى از امام خمينى قدس سره را زينت بحث مىكنيم:
«بدان
اى عزيز! كه چون بنده در حال نماز متوجه به جلال عزت الهى و نور عظمت ربوبى است و آن
ساحتى است طيب و طاهر و منزه از جميع شوائب نقص، پس واجب است بر نمازگزار كه طيب و
طاهر گردد، تا لياقت آن يابد كه ملأ اعلى و كروبين به او اقبال كنند و متوجه او
شوند وگر نه از حرم كبريا و ساحت قدس دور مانده و مورد اعراض ملائكه مقربين خواهد
بود كه پاكان جز با پاكان نياميزند ... و سالك روشن ضمير از دستور شرع مقدس به
تطهير ظاهر در حال نماز متفطن مىگردد كه نجاست باطن و آلودگى جان به مراتب بيشتر
و شديدتر از نجاست و آلودگى ظاهر تن است.» [١] چيزهاى ناپاك (نجاسات) كه نبايد
اثرى از آنها در بدن و لباس نمازگزار باشد و اگر كسى بدن و لباسش به آنها آلوده
شود بايد قبل از نماز آنها را پاك كند- عبارتند از:
١- ادرار و مدفوع انسان و حيوانات حرام گوشت كه داراى خون جهنده هستند.
٢- منى، خون و مردار انسان و حيوانات داراى خون جهنده (اگر چه حلال گوشت باشند).
٣- سگ و خوكى كه در خشكى زندگى مىكنند، حتى مو، استخوان، پنجه، ناخن و رطوبتهاى آنها.
١- پرواز در ملكوت، امام خمينى (ره)، ج ١، ص ١٢٨