احکام آراستگی ظاهری - رکنی، محمد تقی - الصفحة ٣١ - ٢-٢ موی سر
جهت بهداشتى، هم از جهت متانت اسلامى، رعايت دستورات دين را بنمايد.
از اين رو، پيامبر ٦ مىفرمايد:
مَنِ اتَّخَذَ شَعْراً فَلْيُحْسِنْ وَلَايَتَهُ أَوْلِيُجزَّهُ.[١]
هر كس مو بگذارد، بايد خوب به آن برسد وگرنه كوتاهش كند.
از جمله رسيدگى صحيح به مو، آنكه همواره در تميز نگه داشتن آن اهتمام ورزيم.
دربارۀ بلندى موى سر از امام صادق ٧ پرسيده شد، آيا رسول اللّه ٦ هيچ گاه موى خود را بقدرى بلند مىكرد كه مجبور باشد فرق باز كند. امام ٧ اظهار مىدارد كه پيامبر خدا ٦ فقط يك بار تفريق (فرق باز كردن موى سر) كرد. سپس در توضيح مىفرمايند: «در سال ششم هجرت، رسول خدا ٦ از مدينه عازم بيت اللّه الحرام شد، و احرام حج بست و قربانى هم با خود همراه برد. پس از آنكه كفار قريش مانع ورود آن حضرت به مكه شدند، بر طبق آيۀ شريفۀ(لَقَدْ صَدَقَ اللَّهُ رَسُولَهُ الرُّؤْيَا بِالْحَقِّ...) رسول خدا ٦ دانست كه در آيندۀ نزديكى به سلامت وارد مكه معظمه خواهد شد، لذا موى سرش را تقصر نكرد و از زمانى كه احرام بسته بود تا سال بعد همچنان موى سرش باقى بود كه به ناچار نيازمند تفريق گرديد. ولى پس از انجام عمل حج و تراشيدن موى سر، آن حضرت ديگر موى سرش را بلند نكرد، و قبل از آن سال نيز، موى سرش آنقدر بلند نمىشد كه احتياج به «تفريق» داشته باشد».[٢]
٣-٢-٢. تقليد كوركورانه ممنوع:
دين اسلام، دينى است كامل با فرهنگى غنى كه در صورت اجرا صحيح قوانين آن، سعادت انسان تضمين خواهد شد.[٣]
[١] . همان
[٢] . سنن النبى ٦، ص ١٠٣ و ١٠٤
[٣]رکنِی، محمد تقِی، احکام آراستگِی ظاهرِی، صفحه: ٣١، زمزم هدايت، قم - اِیران، ١٣٨٦ ه.ش.