پاسخ: معيارهاى حرمت در اين موارد، تشبيه شدن به دشمنان اسلام، و ترويج فرهنگ آنهاست و اين موضوع با توجه به كشورها و زمانها و اشخاص مختلف، فرق مى‌كند و اين امر مختص به غرب هم نمى‌باشد.

٣-٢. آرايش صورت و ابرو:

اسلام، نظافت و آراستگى را نشانۀ ايمان مرد مى‌داند، اما افراط‌ در اين امر را نمى‌پذيرد. از ديدگاه اسلام، رسيدگى بيش از حد به امر آرايش صورت، به گونه‌اى كه از عرف متشرعۀ جامعه، خارج شود، مورد نكوهش است. از جمله آرايش‌هاى ممنوعه در اسلام، آرايشى است كه مرد را به زن شبيه سازد.

اين ممنوعيت هم در چهره است هم در لباس. كما اينكه زنان نيز از تشبه به مردان نهى شده‌اند. در نگاه اسلام، هر كدام از مرد و زن، داراى سرشت، طبيعت و خلقت مخصوص به خود هستند. بنابراين شبيه سازى هركدام از آن دو به ديگرى، مغاير با فطرت و مخالف با شريعت است.

از آن جمله گرفتن زير ابرو و استفاده از لوازم آرايشى مخصوص زنان، امرى است كه در عرف جامعه اسلامى، براى مردان متداول نبوده، ناپسند شمرده مى‌شود. تا جايى كه اميرالمؤمنين على ٧ شخصى را كه با شكل و شمايل زنانه به مسجد آمده بود، بيرون راند و فرمود: