در اين فصل مى‌كوشيم ديدگاه دين را درباره موضوع پوشش بررسى كنيم. هدف آن است كه با يارى خداوند، معيارهاى دينى درباره چگونگى تهيه لباس و نحوه پوشيدن آن به دست آيد.

ابتدا ياد آور مى‌شويم كه خداوند درباره لباس مى‌فرمايد: من لباس را براى شما انسانها فرو فرستادم تا با آن خود را بپوشانيد و مايه زيبايى و زينت شما باشد:

(يَا بَنِي آدَمَ قَدْ أَنزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاساً يُوَارِي سَوْءَاتِكُمْ وَرِيشاً وَلِبَاسُ التَّقْوَى‌ ذلِكَ خَيْرٌ ذلِكَ مِنْ آيَاتِ اللّهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ). (اعراف: ٢٦)

اى فرزندان آدم، لباسى براى شما فرستاديم كه اندام شما مرا بپوشاند و مايه زينت شماست؛ اما لباس پرهيزگارى بهتر است! اينها (همه) از آيات خداست؛ تا متذكر (نعمتهاى او) شوند!

خداوند در اين آيه صريحاً اعلام مى‌دارد كه لباس نعمتى است نازل شده از سوى او تا پوشش اندامها باشد؛ از جمله اندامهايى كه آشكار كردنشان قبيح است و نيز مايه زينت و آراستگى آدميان گردد.

در ادامه آيه، خداوند توجه مى‌دهد كه برتر از لباس ظاهرى، لباس تقوا است؛ زيرا لباس تقوا و پرهيزكارى نيز زشتى‌هاى معنوى (گناه) را مى‌پوشاند، انسان‌