همچنين روايت شده است كه پيامبر ٦ از انواع روغن استفاده مى‌نمود و قبل از محاسن، سر خود را روغن مى‌ماليد. از عطريات نيز زياد استفاده مى‌كرد؛ به طورى كه در محاسن و سر مباركش اثر آن پيدا بود. [١]از امام صادق ٧ سؤال شد، خضاب كردن محاسن و موى سر، چه حكم دارد؟ حضرت پاسخ داد كه سنت است.[٢] البته چون پيامبر ٦ و ائمه ٧ از مواد طبيعى براى خضاب استفاده مى‌كردند، لذا اين مواد خاصيت تقويتى و بهداشتى داشتند. ضمن آنكه مانعى براى وضو يا غسل نبودند.

٢-٢-٢ .اندازه موى سر

درباره كوتاه كردن يا نكردن موى سر، اخبار و مطالب گوناگون و گاه به ظاهر متضادى رسيده است. برخى از اخبار دلالت دارد بر اينكه مو از بن تراشيده شود.

امام صادق ٧ تراشيدن موى سر را با تيغ از اخلاق پيامبران مى‌داند.[٣]

در مقابل، روايات ديگر، دلالت بر نگهدارى موى سر مى‌كند. از جمله پيامبر ٦ فرمود:

الشَّعْرُ الْحَسَنُ مُنْ كِسْوَةِ اللَّهِ فَأَكْرِمُوهُ. [٤]

موى زيبا پوششى خدايى است، پس آن را ارج نهيد.

در جمع‌بندى ميان دو گونه روايات، مى‌توان اين طور نتيجه گرفت كه داشتن مو، زينت است و نعمتى از ناحيه خداوند كه فوايدى در بر دارد. پس مى‌توان از اين نعمت بهره جست، اما به شرط آنكه در حفظ و نگهدارى آن، هم از

[١] همان،ص١٠٠ و ١٠١

[٢] همان،ص١٠٤

[٣] همان،ص٩٦

[٤] مِیزان الحکمة ،ج٢،ص٧٧٦