در احاديث آمده، روزى چشمان رسول خدا ٦ به مردى افتاد كه موهايش ژوليده و بى‌نظم بود. حضرت از اين حالت مرد ناخشنود گشت و فرمود آيا اين مرد چيزى نيافت تا با آن موهاى خود را مرتب كند؟! [٢]

در حديث ديگر، بازهم پيامبر ٦ با ديدن مردى كه به موهاى خود نرسيده بود و آنها را نامرتب نگه مى‌داشت، تذكر داد كه استفاده از نعمت‌هاى خدا و آشكار ساختن نعمت (به شكل مطلوب)، جزء دين است. [٣]

همچنين روايت شده است كه ايشان بسيار موى خود را شانه زده، با آب، صاف مى‌كرد.[٤]

از امام صادق ٧ نيز روايت شده كه در تفسير آيه شريفه (خُذُوا زِينَتَكُمْ عِندَ كُلِّ مَسْجِدٍ). (اعراف: ٣١) زينت خود را به هنگام رفتن به مسجد، با خود برداريد، فرمود:

الْمَشْطُ. فَانَّ الْمَشْطُ يَجْلِبُ الرِّزْقَ، وَ يُحْسِنُ الشَّعْرَ، وَ يُنْجِزُ الْحَاجَةَ، وَ يَزيدُ فِى مَاءِ الصُّلْبِ، وَ يَقْطَعُ الْبَلْغَمَ وَ كَانَ رَسُولُ‌اللَّهِ ٦ يَسْرِحُ تَحْتَ لِحْيَتَهُ أَرْبَعِينَ مَرَّةً، وَ مِنْ فَوْقِهَا سَبْعَ مَرَّاتٍ وَ يَقُولُ: انَّهُ يَزِيدُ فِى الذِّهْنِ وَ يَقْطَعُ الْبَلْغَمَ.[٥]

[١] بحار الانوار،ج٥٩،ص٢٩١

[٢] مِیزان الحکمة،ج١٣،ص٦٣٤١

[٣] همان

[٤] سنن النبِی،ص٩١

[٥] همان