جلوهاى از حكومت علوى - رحمتی، رضا؛ بینش، عبدالحسین - الصفحة ١٦٩
خصوصيت امام اشاره كرد و گفت:
اراهُمُ السَّبيلَ وَاقامَ لَهُمُ الدّينَ اذا اعْوِجَ «١» او راه را به مردم نشان داد و دين را هنگامى كه دچار كجى و انحراف شده بود، استوار كرد.
على عليه السلام مردم را از پيروى كسانى كه قرآن را بر طبق نظريات و انديشههاى نادرست خود، تفسير مىكردند، «٢» باز مىداشت و آنان را به پيروى از عترت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرا مىخواند. «٣» اميرمؤمنان عليه السلام در زمان حكومت و قبل از آن درصدد گسترش علم و دانش بود و گارگزارانش را به مشورت و مذاكره با صاحبان علم، امر مىكرد و در نامه خود به مالك اشتر نوشت:
«وَاكْثِرْ مُدارَسَةَ الْعُلَماءِ ومُنافَثَةَ الْحُكَماءِ فى تَثْبيتِ ما صَلَحَ عَلَيْهِ امْرُ بِلادِكَ وَاقامَةِ مَا اسْتَقامَ بِهِ النَّاسُ قَبْلَكَ» «٤» در رابطه با مصالح عمومى شهرها و ايجاد نظم داخلى و امورى كه موجب صلاح و استوارى مردم و حكومت مىشود، با دانشمندان، مذاكره بسيار كن و با افراد راستگو و درستكردار در اين زمينهها گفتوگو نما (و از نظرات آنان استفاده كن تا حكومتت پايدار مانده و كارهاى مردم به شايستگى انجام گيرد.)