همان كسانى كه بعدها عليه اميرمؤمنان عليه السلام شورش كردند، شخصى بى‌تدبير و كوته‌فكر به نام «ابوموسى اشعرى» را پيشنهاد دادند. حضرت على عليه السلام كه ابوموسى را مى‌شناخت، قبول نكرد و فرمود: ابوموسى مرد اين كار و مورد اعتماد من نيست. «١» بياييد «عبداللَّه بن عباس» يا «مالك اشتر» را انتخاب كنيد، ولى اين گروه كه تحت تأثير تبليغات دشمن قرار گرفته بودند و به عقيده خودشان مى‌خواستند فردى بى‌طرف را انتخاب كنند، جز به انتخاب «ابوموسى» راضى نشدند و سرانجام او را برگزيدند.
آغاز مخالفت‌ پس از انعقاد پيمان حكميّت اختلاف نظر ميان لشكريان على عليه السلام شروع شد. عده‌اى از همان‌ها كه طرفدار آتش‌بس و تسليم به حكم قرآن بودند، گفتند: داورى كردن انسان‌ها در دين خدا گناه است و خواستار نقض پيمان حكميت شدند. صداى مخالفت نخست از طايفه «عَنَزَه» «٢» برخاست.
سپس بعضى از افراد طايفه‌هاى «مراد» و «بنى‌راسب» و «بنى‌تميم» نيز به آنها پيوسته، و با سردادن شعار «لاحكم الا للّه» (حكومت جز براى خدا نيست) مخالفت خود را ابراز داشتند، كم كم اين عقيده در ميان لشكر گسترش پيدا كرد و از هر ناحيه‌اى نداى «لا حكم الا للّه» به گوش مى‌رسيد. «٣»