جريان شناسى(2) سطح(1) - قنبری، آیت - الصفحة ٦٨
سياسى را پديد آوردند.» برخى از اعضاى اين گروه سابقه همكارى با فدائيان اسلام نيز داشتند.
ارتباط هيئتهاى مؤتلفه با روحانيت بسيار قوى بود. آنان خود را تابع مرجعيت مىدانستند. بر اين اساس، در رأس اين تشكيلات يك شوراى روحانى مركب از محيىالدين انوارى، شهيد مرتضى مطهرى، شهيد محمد حسين حسينى بهشتى و مولايى قرار داشت.
هسته اصلى اين گروه شامل سه هيئت مذهبى بود:
اول، گروه مسجد امين الدوله كه افراد برجسته آن عبارت بودند از: شهيد مهدى عراقى، حبيب اللَّه عسكر اولادى، حاج حبيب اللَّه شفيق، حاج ابوالفضل توكلى، مصطفى حائرى، حاج مهدى احمد، حاج سيدمحمود محتشمى و حاج هاشم امانى.
دوم، هيئت مسجد شيخ على كه افراد برجسته آن عبارت بودنداز: صادق امانى، محمدصادق اسلامى، سيداسداللَّه لاجوردى، حاج احمد قديريان، عباس مدرسىفر (كه بعد عضو مجاهدين خلق گروه رجوى شد)، حاج حسين رحمانى و حاج عبداللَّه مهديان.
سوم، گروه اصفهانىها كه افراد برجسته آن عبارت بودند از: حاج سيد علاءالدين ميرمحمد صادقى، حاج مهدى بهادران، عزت اللَّه خليلى، حاج محمد متين و اسداللَّه بادامچيان. «٢» تصميم گيرندگان اصلى اين تشكل، شهيد صادق امانى، شهيد محمدصادق اسلامى و حبيب اللَّه عسكر اولادى بودند. هيئتهاى مؤتلفه از يك شاخه نظامى نيز برخوردار بود كه شهيد سيدعلى اندرزگو از اعضاى آن محسوب مىشد.
از جمله اقدامات اساسى مؤتلفه ترور حسنعلى منصور نخست وزير وقت، پس از تبعيد امام خمينى (ره) به تركيه در سال ١٣٤٣ بود در نتيجه اين اقدام محمد بخارايى، رضا صفار هرندى، مرتضى نيك نژاد و صادق امانى دستگير و در خرداد ١٣٤٤ به شهادت رسيدند. شمار ديگر از اعضاى مؤتلفه نيز دستگير و به زندان