جريان شناسى(2) سطح(1) - قنبری، آیت - الصفحة ٥٨
گرفته بود. امام خمينى (ره) كوله بارى از تجربه سياسى را با خود داشت؛ از مشروطه گرفته تا نهضت ملى شدن نفت، و از كوششها و فعاليتهاى علماى بزرگى چون شهيد مدرس آگاه بود و راه نجات كشور را در ايجاد نهضت روحانيت و انقلابى عظيم مىديد.
امام (ره) در سال ١٣٢٢- ١٣٢٣ ش. با تأليف كتاب كشف الاسرار پس از اينكه دورهاى از جهاد اكبر و خودسازى را پشت سر نهاد، مبارزه فكرى و سياسىاش را آغاز كرد. كتاب كشف الاسرار در پاسخگويى به شبهات و افكار انحرافى فردى به نام حكمى زاده نوشته شد. در اين كتاب، امام ضمن تأكيد بر اصل نظام سياسى و ضرورت حكومت، ولايت فقيه را نيز مطرح كرده است. «١» در سال ١٣٤١ هنگامى كه رژيم در لايحه انجمنهاى ايالتى و ولايتى، سوگند به قرآن و شرط اسلام را از انتخاب شوندگان حذف كرد، اسلام در ايران با مخاطرهاى جدى مواجه شد، امام (ره) براى نجات اسلام به پا خاست و با مبارزه قاطع خود، دولت اسداللَّه علم را وادار به عقب نشينى كرد. پس از آن، شاه اصول شش گانه الغاى نظام ارباب و رعيتى، ملى شدن جنگلها، فروش سهام كارخانهها، سهيم كردن كارگران در سود كارخانهها، اصلاح قانون انتخابات و مشاركت زنان و همچنين ايجاد سپاه دانش را به عنوان انقلاب سفيد مطرح و بر خلاف قانون اساسى مشروطه كه اجازه رفراندوم به شاه نداده بود، به رفراندوم گذاشت. اين حركت، كه به دستور اربابان آمريكايى شاه، در راستاى منافع آمريكا نه ملت ايران و به ظاهر براى جلوگيرى از انقلاب كمونيستى صورت گرفت، با مخالفت علما رو به رو شد و امام (ره) رفراندوم را غير قانونى اعلام كرد.
بنيانگذار نهضت روحانيت با هوشمندى فوق العاده سياسى خود، ريشههاى اصلى فساد در ايران، يعنى شاه و دربار، رژيم استكبارى آمريكا، صهيونيزم و اسرائيل و بهائيانى را كه در حكومت نفوذ داشتند نشانه گرفته بود. شاه نهضت روحانيت انقلابى را «ارتجاع سياه» نام گذاشت.