جريان شناسى(2) سطح(1) - قنبری، آیت - الصفحة ٦٢
جمله مدرسه حقّانى و رسالت را بنا نهادند كه در كنار دروس معمول حوزهها، يعنى ادبيات عرب، فقه و اصول، به دروس مورد نياز ديگرى نيز توجه داشتند.
روحانيان همچنين در كنار انتشار كتب دينى، مجلات خاصى را مانند مكتب اسلام، مكتب تشيع، سالنامه معارف جعفرى و نشريه مسجد اعظم را منتشر مىكردند.
نكته توجه بر انگيز در اين دروه احساس ضرورت اصلاحات در تشكيلات حوزهها است كه برخى از علما از جمله شهيد مرتضى مطهرى مبتكر آن بودند. «١» همچنين توجه بيشتر به كارهاى تشكيلاتى و سازماندهى شده، ازويژگيهاى اين دوره در عرصههاى فرهنگى و سياسى است.
اگر در دروه پيش از نهضت روحانيت عمدتاً به صورت فردى به ابهامات و شبهات فكرى پاسخ داده مىشد و نمونه آن را در كتاب كشفالاسرار و يا كتب منتشر شده در پاسخ به افكار انحرافى كسروى مىبينيم، «٢» در اين زمان تلاش مىشود تا در قالب ايجاد مؤسسات فرهنگى جواب فراهم آيد و از اسلام دفاع گردد.
از ميان مؤسسات ياد شده مؤسسه در راه حق دارالتبليغ اسلامى ياد كردنى ترند.
مؤسسه در راه حق در سال ١٣٤٣ تأسيس شد. بنيانگذاران آن آقايان سيد هادى خسروشاهى، سيدمحسن خرازى و سيدجمال الدين دين پرور بودند. آنان با كمك برخى از بازاريان به فعاليتهاى فرهنگى مىپرداختند. محورهاى اصلى فعاليت اين مؤسسه مبارزه فكرى با تبليغات مسيحيت و ماركسيسم بود. «٣» دارالتبليغ اسلامى را در سال ١٣٤٤ آيت اللَّه شريعتمدارى بنيان نهاد در اين مركز دروسى از قبيل نهج البلاغه، عقايد، تراجم علماى اسلام، فن نويسندگى، ادبيات فارسى، فن خطابه، تاريخ اسلام، درايه، حديثشناسى، تفسير قرآن، فقه و هيئت تدريس مىشد.
روحانيت انقلابى نسبت به تأسيس دارالتبليغ بدبين بود و از دلايل اين بدبينى