جريان شناسى(2) سطح(1) - قنبری، آیت - الصفحة ٦٣
ايجاد انحراف در مسير نهضت انقلابى روحانيت بود. در هنگام آغاز نهضت، توجه طلاب به اين مركز مىتوانست راهبرد اصلى مبارزه با رژيم را- كه راهبردى سياسى و انقلابى بود- منحرف نمايد و به ايجاد شكاف در صفوف روحانيت بينجامد. دوم اينكه ايجاد چنين مركز گسترده تبليغى نيازمند كسب موافقت ساواك، همكارى با دولت ستم شاهى و امتياز دهى به آنان بود. بر اين اساس امام خمينى (ره) و روحانيان مبارز نسبت به آن با ديده منفى مىنگريستند. تأسيس دارالتبليغ اين شبهه را در ذهن برخى افراد دامان مىزد كه ممكن است اين مركز همان طرح دانشگاه اسلامى باشد كه محمدرضا شاه پهلوى مىخواست آن را براى تربيت طلاب وابسته به دولت بنيان نهد. «١» دارالتبليغ علاوه بر آموزش طلاب ايرانى براى تبليغ، بخشى را نيز براى طلاب خارجى و زنان طلبه اختصاص داده بود. همچنين نشرياتى را به نام «نسل نو» براى جوانان، «پيام شادى» براى كودكان و مجله پژوهشى علمى «الهادى» به زبان عربى منتشر مىكرد. موضعگيرى در برابر تبليغات مسيحيت و مبارزه فرهنگى با ماركسيسم از جمله محورهاى فعاليت فكرى دارالتبليغ بود. پس از پيروزى انقلاب اسلامى و جريان حزب خلق مسلمان اين مؤسسه به دفتر تبليغات اسلامى واگذار شد. «٢» ترجمه آثار سيدقطب (١٩٠٣- ١٩٦٦ م.) از رهبران اخوان المسلمين مصر و محمد قطب برادر او نيز از جمله آثار فرهنگى روحانيان است و همچنين مىتوان به ترجمه كتاب آينده در قلمرو اسلام اشاره كرد كه به قلم حضرت آيت اللَّه خامنهاى ترجمه شد. «٣» شايسته بيان است كه فعاليتهاى فكرى- فرهنگى علامه محمد حسين طباطبايى و شهيد مرتضى مطهرى در ضربه زدن به سامانههاى فكرى ماركسيسم و انديشههاى سكولار غربى در اين دوره بسيار مؤثر بود. همچنين بايد از اقدامات فكرى- فرهنگى دكتر على شريعتى، مهندس مهدى بازرگان و آيت اللَّه طالقانى ياد كرد.