جريان شناسى(2) سطح(1) - قنبری، آیت - الصفحة ٥٩
رابطه اين جريان از روحانيت با رژيم پهلوى روز به روز تيرهتر مىشد و امام خمينى در عصر روز عاشورا، يعنى ١٣ خرداد ١٣٤٢، خطابهاى آتشين عليه رژيم در فيضيه ايراد كرد. رژيم پهلوى رهبر نهضت اسلامى را در شب ١٥ خرداد دستگير نمود كه پس از آن قيام خونين ١٥ خرداد ١٣٤٢ در تهران، قم و ورامين به وقوع پيوست.
با مخالفت علما و مراجع بزرگ و اعلام مرجعيت امام از سوى روحانيت انقلابى، رژيم ناچار شد امام را در تاريخ ١٥ فروردين ١٣٤٣ آزاد كند. هنگامى كه امام (ره) در بازداشت به سر مىبرد، رژيم در تلاش بود تا نظريه شيطانى بودن سياست و جدايى آن از ديانت را به امام (ره) تحميل كند؛ اما ايشان در مقابل نظر پاكروان رئيس ساواك كه گفت: «آقا سياست عبارت است از دروغ گفتن، خدعه، فريب، نيرنگ، خلاصه پدر سوختگى است و آن را شما براى ما بگذاريد». فرمود:
«ما از اول وارد اين سياست كه شما مىگوييد نبودهايم.» «١» امام خمينى (ره) و روحانيان انقلابى پيرو او همچنان بر مبارزه خود عليه رژيم افزودند و سرانجام، مخالفت امام (ره) عليه كاپيتولاسيون در سال ١٣٤٣ موجب تبعيد ايشان به تركيه شد. امام (ره) در سال ١٣٤٤ به نجف رفت و در سال ١٣٤٨ نظريه جايگزين خود براى رژيم پهلوى يعنى حكومت اسلامى و ولايت فقيه را تدريس كرد.
روحانيان انقلابى با انتشار آن با عنوان كتاب ولايت فقيه حركت خود را استمرار بخشيدند و تحت رهبرى امام (ره) تا سقوط رژيم پهلوى فعاليت خود را با ايثار و فداكارى فراوان پى گرفتند.
از جمله شخصيتهاى برجسته اين جريان از روحانيت، مىتوانيم از شهيد سيدمحمدرضا سعيدى، شهيد سيد اسداللَّه مدنى، شهيد مرتضى مطهرى، شهيد سيدمحمدحسين بهشتى، شهيد سيد على اندرزگو، شهيد محمد منتظرى، مرحوم ربانى املشى، مرحوم ربانى شيرازى، آيت اللَّه خامنهاى، آيت اللَّه هاشمى رفسنجانى، آيت اللَّه طالقانى و آيت اللَّه منتظرى نام ببريم. آيت اللَّه خامنهاى در مشهد از جمله اركان استوار مبارزه عليه رژيم به حساب مىآمد و ضمن تدريس