مناسک حج مطابق با فتاواي حضرت آيت لله العظمي علوي گرگاني - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٥ - شرايط وجوب حَجَّة الإسلام

مسأله ٣٢: اگر با اعتقاد به اين‌ که مستطيع نيست، قصد حجّ استحبابى کند و بعد معلوم شود که مستطيع بوده کفايت از حَجَّةالإسلام نمی‌کند مگر در صورتى که قصد وظيفه فعليّه نموده باشد و اشتباهاً آن را بر حجّ استحبابى تطبيق کرده باشد.

مسأله ٣٣: اگر شخص زاد و راحله ندارد ولى به او گفته شد که حجّ به جا آور و نفقه تو و عائله‌ات بر عهده من، با اطمينان به وفا و عدم رجوع باذِل، چه آن که عین مال یا قیمت آن را به صورت اباحه در اختیار او بگذارد یا به تملّکش در آورد، حجّ واجب مى‌شود و اين حجّ را بذلى مى‌گويند و در آن رجوع به کفايت که از شرايط وجوب است شرط نيست، بلى اگر قبول بذل و رفتن به حجّ موجب اخلال در امور زندگى و یا موجب منّت و هتک او شود واجب نيست.

مسأله ٣٤: اگر مالى که براى حجّ کفايت مى‌کند را به او ببخشند براى اين که حجّ به ‌جا آورد، قبول آن واجب نیست ولی اگر قبول کرد، حجّ بر او واجب می‌شود و