ترجمه قرآن - كاويانپور، احمد - الصفحة ٥١٥ - سوره - ٤٩ - حجرات

محمد صلّى اللَّه عليه و آله فرستاده خداست و يارانش با كافران بسيار سر سخت و بين خودشان بسيار مهربان و نيك رفتارند. آنان را در حال ركوع و سجود بنگرى كه فضل و رحمت و خشنودى خدا را به دعا مى‌طلبند. در سيمايشان نشانه اطاعت در اثر سجود آشكار است. وصف حال آنان در كتاب تورات و انجيل ذكر شده است كه مثل آنان همانند دانه‌ايست كه چون ابتدا سر از خاك بيرون آورد، شاخه‌اى نازك و بسيار لطيف و ضعيف باشد. بعد از آن قوت يابد و نيرو بگيرد تا آنكه سطبر و قوى گردد. آن گاه بر ساق خود محكم بايستد و كشاورزان را به تعجب و نشاط آورد (و بدينسان ياران رسول اللَّه بقدرت مى‌رسند) و كافران را از قدرت خويش بخشم مى‌آورند. خدا وعده فرمود كه هر كس از آنان ايمان آورد و اعمال صالح انجام دهد، آمرزش و اجر عظيم براى او عطا فرمايد. (٢٩)
سوره- ٤٩- حجرات‌
١٨- آيه جزء- ٢٦- مدنى ٣٤٣- كلمه سال- ١٨- بعثت ١٤٩٦- حرف‌
بنام خداى بخشنده مهربان‌
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، هرگز (در گفتار و كردار) بر خدا و پيامبرش تقدم مجوئيد و پيشى نگيريد، از خدا بترسيد كه خدا شنوا و داناست. (١)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، هيچگاه صداى خود را بلندتر از صداى پيامبر نكنيد و او را همانند صدا كردن همديگر خطاب مكنيد كه اعمال نيك شما باطل و از بين ميرود در حالى كه شما نميدانيد. (٢)
كسانى كه در حضور رسول خدا با صداى آرام و آهسته سخن گويند، همانان هستند كه خدا قلبشان را براى تقوى آزموده است. آمرزش گناهان و اجر عظيم براى آنهاست. (٣)
كسانى كه تو را از پشت حجرات (و خارج از خانه بدون رعايت مقام رسالت با صوت بلند) صدا ميكنند اكثرشان عقل و شعور درستى ندارند. (٤)